У артыкуле аналізуюцца падабенства і адрозненні паміж танцам і музыкай, раскрываецца дыялагічная сутнасць танца, а таксама адносіны паміж музыкай і танцам. У працэсе дыялогу паміж двума відамі мастацтва музычнае сімфанічнае мысленне, уласцівае музыцы, выкарыстоўваецца ў танцы, стымулюе станаўленне сімфанічнага характару і танцавальнай музыкі, і самога танца, фарміруе сімфанічны танец. Шляхам развіцця і змяненняў у тэмах танцаў, дапаўнення структуры танцаў пры дапамозе складаных рытмаў і іншых новых выразных сродкаў відазмяняецца мова харэаграфіі, што было прааналізавана аўтарам артыула.